Kościół dlatego przypomina nam w Środę Popielcową o śmierci, ponieważ myśl o naszej ostatniej chwili, która kiedyś na pewno nadejdzie choć nie wiadomo kiedy, szczególnie może obudzić w nas stosowne na czas postu uczucia skruchy. Jako symbol śmierci, wzywa nas poświęcony popiół, abyśmy szczerą pokutą zgładzili swoje grzechy i osiągnęli darowanie kary za występki. I ten szczegół, że popiół, którego używa się w Środę Popielcową, pochodzi z gałązek palmowych, poświęconych w Niedzielę Palmową ubiegłego roku, nie jest bez znaczenia. Ponieważ owe gałązki służyły jako wyobrażenie zwycięstwa i chwały, popiół ich dobitnie wykazuje, jak prędko mija wszelki blask ziemski, jak znikoma jest wszelka doczesność.
| Ja nędzny proch, czem jestem, czem? Że choć rozkazom często Twym Sprzeciwiam się. Ty winę mą Pokrywasz łaskawością Swą. Jak trzcinę słabą wolę mam, A przecież wąska ścieżka ta, |
Więc dziś przed Tobą korzę się Ja z prochu proch i błagam Cię: Promieniem laski Twej mi świeć, W mem sercu skruchę szczerą wznieć. Wszak mi w Chrystusie wszystkoś dał Już odtąd dla Cię pragnę żyć |
Środa Popielcowa
- godz. 9.00 i 16.00
Droga Krzyżowa
- w piątki
- godz. 16.00 (po Msza św.)
Gorzkie Żale
- w niedziele Wielkiego Postu o godz. 9.00 i 11.30 na przemian
